In Haarlem wordt jaarlijks een Ode aan de uitgestorven dieren georganiseerd in de Grote of St.-Bavokerk. In deze bijzondere herdenking worden uitgestorven diersoorten bij naam genoemd en klinkt de kerkklok als eerbetoon. Iedereen is welkom om mee te doen, ongeacht achtergrond of overtuiging.

Waarom deze herdenking?

De achteruitgang van biodiversiteit raakt steeds meer mensen. Veel diersoorten verdwijnen ongemerkt, zonder dat er ruimte is om daarbij stil te staan of om het verlies te verwerken. Uitgestorven Dierendag wil die ruimte wél bieden: voor bewustwording, voor rouw, voor gesprek en voor hoop.

Door dieren bij naam te noemen en rituelen te gebruiken die ons vertrouwd zijn bij momenten van afscheid, ontstaat een plek van gezamenlijke bezinning. Wat betekent dit verlies? Wat raakt ons daarin? En hoe willen wij ons verhouden tot de aarde waarop wij leven?

Doel van de herdenking

Het doel van Uitgestorven Dierendag is:

• bewustwording te vergroten over het verlies van biodiversiteit;
• te reflecteren op de impact van menselijk handelen en klimaatverandering;
• ruimte te bieden voor gevoelens van verdriet, rouw en hoop;
• mensen te verbinden rondom zorg voor de schepping en natuur.

Deze herdenking richt zich niet alleen op wat verloren ging, maar nodigt ook uit tot compassie, verantwoordelijkheid en verandering.

Geloof en schepping

Voor de Protestantse Gemeente Haarlem is deze herdenking geworteld in het geloof dat de aarde en al wat leeft schepping van God is. In de Bijbel wordt de mens geroepen om de aarde te bewerken en te bewaren.
De Ode aan de uitgestorven dieren is een manier om die roeping serieus te nemen: door te rouwen om wat verloren ging, schuld onder ogen te zien, en ruimte te maken voor hoop en omkeer.

De kerk wil hiermee een gastvrije ruimte bieden waar geloof, zorg om de aarde en menselijke kwetsbaarheid elkaar mogen ontmoeten.

Lees meer over de Ode aan de uitgestorven dieren: