Deze maand spreken we Nadia Kroon, iemand voor wie stilte steeds meer ruimte kreeg in haar leven. Tien jaar geleden begon Nadia – destijds werkzaam als kerkelijk werker in de Bavo – met de stiltemeditaties op maandagochtend. Inmiddels is Nadia kloosterzuster bij een Dominicanessenklooster in Nijmegen.

Tien jaar geleden begonnen jij en Tom de Haan de stiltemeditatie op maandagochtend in het hoogkoor. Waarom precies op dat moment, als de werkweek weer begint?

“We hadden er zelf behoefte aan. Wij stortten ons, net als zoveel mensen, meteen op onze volle mailbox op die eerste ochtend van de werkweek en namen geen moment om even stil te staan bij wat en waarom we de dingen deden. Dat ene half uur op de maandagochtend herinnerde me eraan dat ik mijn werk doe in verbondenheid met generaties voor mij en met de mensen in de stad. De geluiden van die mensen hoorde ik tijdens de meditatie zachtjes op de achtergrond. Dat ene halfuurtje stilte brengt de rust en ademruimte die ik de rest van de werkweek meeneem.”

Wat betekent stil worden voor jou?

“Stilte herinnert mij eraan dat we als mens meer zijn dan wat we laten zien met de dingen die we doen. Ook als we geen e-mailtjes versturen, telefoontjes plegen, takenlijsten afvinken of ander werk verzetten, leven we, ademen we. De stilte stelt de vraag wie je ten diepste bent. We leven op als we bijdragen aan de wereld vanuit die diepte. En soms is stilte ook gewoon een bron van rust in een overprikkelde wereld. Ik ben zelf zo’n type dat denkt te moeten presteren om waardevol te kunnen zijn. Stilte herinnert mij eraan dat dit een illusie is. Het kalmeert mijn hart en hoofd. Het helpt me concentreren en brengt me meer werkplezier.”

Hebben we stilte vandaag de dag meer nodig in onze hypernerveuze samenleving?

“De behoefte aan stilte is van alle tijden. Ik denk dat het bij ons mens-zijn hoort. Voor sommigen betekent dat in stilte in een kerk zitten, een ander gaat wandelen of lezen. Stilzitten in de Bavo kan ook een manier zijn, een heel krachtige manier. De oudheid van de kerk relativeert: generaties komen en gaan. Ons leven doet ertoe want we kunnen elkaar helpen en mooie dingen creëren en we hoeven niet altijd te jakkeren en te jagen. De kalmte in de kerk nodigt uit om onderscheid te maken tussen wat er toe doet, en wat Bijbels gezegd, ‘lucht en leegte’ is. De monumentale waarde van de kerk maakt het toegankelijk voor mensen van alle levensbeschouwelijke achtergronden. De Bavo is van alle Haarlemmers.”

Wanneer wordt het te stil in een leven?

“Stilte kan ontspannen en helpen om te kunnen reflecteren. Een leven wordt te stil als stilte leidt tot ongewilde eenzaamheid. Een mens heeft, of dit nu op introverte of extraverte wijze gebeurt, behoefte aan verbinding. Stilte kan die eenzaamheid laten voelen, maar kan tegelijkertijd een weg zijn naar meer verbinding. Dat is geen eenvoudige opgave, daarom is de stiltemeditatie ook iedere week, en voor iedereen. Uiteindelijk strompelen we samen over ons levenspad, in herrie en in stilte.”

Op 9 maart vieren we tien jaar stilte in de Bavo met de wekelijkse ochtendmeditatie om 09.00 uur in het koor van de Bavo (ingang via de Groenmarkt) en een kopje koffie na. Nadia Kroon zal bij dit jubileum aanwezig zijn. Wie zich – nu of vroeger – verbonden voelt met de stiltemeditatie in de Bavo is van harte welkom om hierbij aanwezig te zijn. Meer informatie